می‌پرسه روزه می‌گیری؟؟ با لحن “آخی سرطان داری؟؟” خفه که نمی‌شه. ادامه می‌ده اعتقاد هم داری؟ هرسال یک نفر هست این سوال رو از یکی دیگه بپرسه. حالا باز رفتارشون با روزه خوبه. نماز که واقعن ته اُملی‌ئه. نماز می‌خونی؟؟ لابد خیلی مثبتی. مذهبی‌ای نه؟ منم می‌خوندم ولی بعدش فهمیدم… باباجان من نمی‌خوام بدونم تو چی‌کاره بودی الان چی فکر می‌کنی. هروقت دلم خواست بدونم می‌پرسم. کارمونه ور بریم به اعتقادات هم. یکی نماز می‌خونه روزه نمی‌گیره، روزه می‌گیره نماز نمی‌خونه، عرق می‌خوره وایمیسه نماز، با دوست دخترش می‌خوابه می‌ره غسل می‌کنه. با حجاب فحش می‌ده به ا.ن، بی‌حجاب طرفدار انقلاب‌ئه. دوست داره. می‌فهمی؟ دوست داره این‌جوری مسلمون باشه. تو خدایی؟؟ چرا اینا تو ذهن ما جداجدا دیده‌نمی‌شه؟ چرا عجیبه برامون؟ آدما دوست دارن به یک چیزایی معتقد باشن در عین حال به همه نشون بدن که از قید یک سری اعتقادها آزادن. چرا می‌خندید به یکی که با لاک نماز می‌خونه؟ یعنی خیلی احکام بلدید یا از رو رساله زندگی کردن خیلی هنره؟ هرسال یکی هست که روضه بخونه روزه واسه کلیه‌ها ضرر داره. کل با سوادی‌ئه؟ یا خیرخواهی، که یکی از کاری که خوشش می‌آد دست بکشه؟ فکر می‌کنید کسی هست این چیزا رو تو تاکسی و صف شیر وگوشت نشنیده‌باشه؟ یا برعکس، کسی هست آوای کرکننده‌ی اسلام به گوشش نرسیده باشه، ندونه نماز با لاک فلان؟ مهم اینه که اون یارو انتخاب کرده چهارده ساعت آب و غذا نخوره، اون یکی هم عشقش می‌کشه هرجا هرشکلی هست بایسته به نماز. هوف… بیاید دست از سر هم برداریم بچه‌ها. خدا همین یکی بس‌ باشه، ما هم سیب‌مون رو بخوریم. بهتر نیست؟