اینایی که گروهی می‌شینن کفِ مترو خاطره تعریف می‌کنن، بعد مردم جلوی در دارن واسه یک سانت جای ایستادن یقه هم رو پاره می‌کنن.

اینایی که توی شلوغی مترو مدام از پشت سریشون می‌پرسن چرا هل می‌دی؟

اینایی که هربار از مترو پیاده می‌شن باید از اول لباس بپوشن.

اینایی که جای درهای مترو رو با درز سنگ‌های سالن تنظیم کردن مستقیم میرن جلوی در جا می‌گیرن.

اینایی که هرچی جای درها رو حفظ می‌کنن باز خیت می‌شن.

اینایی که ساعت هفت صبح صبحانه نخورده هی تو صورتت آه می‌کشن و هی‌هی می‌گن.

اینایی که با دسته‌گل و کادو سوار مترو می‌شن بعد جیغ می‌زنن گلم خراب شد هل نده.

اینایی که تا سوار می‌شن شروع می‌کنن از متروهای خارج تعریف کردن، اونایی که هرچی اینا می‌گن تأیید می‌کنن و…

خیلی‌های دیگه.