الف. اس‌ام‌اس می‌زنم چطوری؟ همان لجظه جواب می‌دهد نده! یاد گرفتم زیاد خودم را بابت جواب‌های هچل هفتش آزار ندهم٬ بالاخره بعد از یک روز در یک لحظه به ذهنم می‌رسد که منظورش اس‌ام‌اس بوده…

بیم. تمام کفش‌ها و لباس‌ها رو که مسخره کردیم می‌گه بریم پاساژ بغلی٬ همش زنونه‌ست کلّش رو می‌خندیم! نظرش اینه که خیاطی یعنی گرد کردن پارچه‌ها٬ این‌طوری که پارچه رو تا می‌کنیم بعد دوسرش رو می‌دوزیم به هم٬ با این‌حال امیدوارم توضیحاتم رو درباره مدل سندبادی فهمیده باشه…

جیم. باید ناراحت باشم٬ یا یک‌طور باکلاسی افسرده! هی تنها برم کافی شاپ و تنها قهوه تلخ بخورم و به در و دیوار خیره بمونم٬ ولی حدس می‌زنم اگر قهوه‌ام تلخ باشه جیغ بزنم. یا وسط خیره‌بازی‌هام تلفن بزنن که پاشو بیا مستندسازی یا تحویل گزارش یا کوفت و درد! بعدش هم احتمالاً یادم می‌آد که چقدر آدم هستن که باید ببینمشون… رسمش اینه که ناراحت باشم٬ دلیلشم هست فقط وقت ندارم.

دیم. زنگ زدم به زهره که اگر شرکت است بروم ببینمش٬ از هیاهوی پشت تلفن می فهمم شرکت نیست٬ مسیر همیشگی را پیش می‌گیرم و به حرف‌هایش  گوش می‌دهم٬ به توصیه‌ام عمل کرده و روز بله‌برون به جای کت و شلوار پیراهن نقره‌ای پوشیده٬ از کادوها و مهمانی می‌گوید و توصیه می‌کند من هم برای خودم یک آلبوم بله‌برون بخرم چون چیز خوبی‌ست! حوصله ندارم بپرسم چی؟؟یا یعنی چی؟ سریع می‌گویم می‌خرم. پشت ویترین کتابفروشی ایستاده‌ام٬ کتابی که توی دو شهر کتاب پیدا نکردم کج شده گوشه شیشه٬ می‌پرم تو و با دست اشاره می‌کنم به کتاب. زهره توی آزمایشگاه است و تمام مراحل را با جزئیات توضیح می‌دهد. فروشنده همان کتاب پشت ویترین را می‌دهد دستم٬ ورق می‌زنم و در همان حال به زهره می‌گویم که نگران نباشد. سه هزار و سیصد را که می‌دهم حواسم از زهره پرت می‌شود٬ شاید به صرفه باشد مسیرم را عوض کنم…زهره از دخترهای توی آزمایشگاه می‌گوید که جیششان نمی‌آید٬ می گوید کلاس را هم دودر کرده٬ از فروشنده تشکر می‌کنم که اشاره هایم را خوب فهمیده. زهره تشکر می‌کند که زنگ زدم٬ آدرس خرید یک چیزهایی را هم می‌پرسد که من همه را می‌گویم “نمی‌دونم”٬ الان هیچ‌کدامش را یادم نمی‌آید که دوباره فکر کنم! می‌گوید آینه شمعدان عقدم را از کجا بخرم بهتر است! خوشحال است٬ برای همین یادش نیست با من حرف می‌زند…